Bioasekuracja trzody chlewnej

Bioasekuracja trzody chlewnej jako kluczowa ochrona przed ASF

Dla trzody chlewnej największym zagrożeniem jest ASF, czyli afrykański pomór świń. Wirus ten jest wyjątkowo odporny na czynniki zewnętrzne i w zależności od warunków środowiskowych może przetrwać nawet do 1000 dni.

Brak skutecznej szczepionki sprawia, że jedyną realną metodą ochrony jest bioasekuracja, czyli zestaw zasad i działań ograniczających ryzyko wystąpienia oraz rozprzestrzeniania się choroby.

Bioasekuracja – co to oznacza w praktyce?

Bioasekuracja świń obejmuje działania mające na celu zapobieganie wprowadzeniu patogenów do stada oraz kontrolowanie ich rozprzestrzeniania się w przypadku wystąpienia zakażeń. To system wzajemnie powiązanych procedur, który wpływa bezpośrednio na zdrowie zwierząt oraz efektywność produkcji.

Bioasekuracja na farmie świń opiera się na trzech głównych obszarach:

• bioasekuracja zewnętrzna – zapobiega wnikaniu patogenów na teren fermy (ogrodzenia, kwarantanna, dezynfekcja pojazdów, odzież ochronna),
• bioasekuracja wewnętrzna – ogranicza rozprzestrzenianie się patogenów w obrębie gospodarstwa,
• zarządzanie zakażonym stadem – obejmuje kontrolę zdrowia zwierząt i reakcję na objawy chorobowe.

Jak rozprzestrzenia się ASF?

ASF to choroba wirusowa świń i dzików, która nie stanowi zagrożenia dla ludzi, ale ma ogromne konsekwencje ekonomiczne dla hodowli.

Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez:

• zakażone zwierzęta (również bezobjawowe),
• skażoną paszę, wodę lub ściółkę,
• pracowników i osoby odwiedzające fermę,
• odzież i obuwie,
• sprzęt i narzędzia,
• pojazdy transportowe,
• kontakt z padliną lub dzikimi zwierzętami.

Jakie elementy podlegają bioasekuracji?

Bioasekuracja obejmuje wszystkie elementy funkcjonujące na terenie gospodarstwa:

• budynki i infrastruktura,
• teren i grunty produkcyjne,
• sprzęt i narzędzia,
• procedury zarządzania,
• pracownicy i osoby odwiedzające,
• pojazdy transportowe.

10 kluczowych zasad bioasekuracji

Każdy hodowca powinien stosować się do obowiązujących przepisów, w tym Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 10 sierpnia 2021 r.

• ogrodzenie fermy i ograniczenie kontaktu z dzikimi zwierzętami,
• zakaz wprowadzania zwierząt z niepewnych źródeł,
• utrzymywanie świń w zamkniętych pomieszczeniach,
• zabezpieczenie paszy i wody,
• kontrola ruchu pojazdów,
• ograniczenie dostępu osób postronnych,
• stosowanie odzieży ochronnej,
• ograniczenie kontaktu z dzikami (np. polowania),
• zakaz wnoszenia materiałów z polowań,
• kontrola pochodzenia ściółki.

Deratyzacja jako element bioasekuracji

Gryzonie stanowią istotny wektor przenoszenia chorób, w tym ASF. Ich obecność wynika z łatwego dostępu do paszy i warunków bytowych.

Skuteczna deratyzacja powinna obejmować wielostopniowy system zabezpieczeń – od ogrodzenia, przez wejścia do budynków, aż po wnętrza obiektów.

Czynniki ryzyka na fermie świń

• bliskość innych ferm
• wysokie zagęszczenie zwierząt
• ukształtowanie terenu
• ruchliwe drogi transportowe
• warunki klimatyczne

Dlaczego bioasekuracja decyduje o opłacalności produkcji?

To właściciel gospodarstwa odpowiada za zdrowie stada. Brak skutecznej bioasekuracji może prowadzić do strat finansowych oraz konieczności likwidacji hodowli.

Z kolei dobrze wdrożony system pozwala ograniczyć ryzyko, stabilizować produkcję i zwiększyć bezpieczeństwo ekonomiczne gospodarstwa.

Udzielamy wszelkich informacji w zakresie mycia, dezynfekcji, utrzymania higieny i bioasekuracji. Dobieramy właściwe materiały w zależności od zabrudzeń, powierzchni, pomieszczeń i urządzeń.
Napisz do nas, przedstawimy ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb.

Pobierz ulotkę z preparatami, które przygotowaliśmy z myślą o branży trzody chlewnej:

Kliknij miniaturę, aby pobrać PDF